Praktische beslissingen

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Dit heeft een verstrekkende impact op al onze praktische beslissingen. Kahneman begon met zijn onderzoek naar het ervarende zelf en het verhalende zelf in het begin van de jaren negentig, toen hij samen met Donald Redelmeier van de universiteit van Toronto onderzoek deed naar colonoscopiepatiënten. Bij een colonoscopie wordt een piepklein cameraatje via de anus ingebracht in de dikke darm om allerlei darmziekten te diagnosticeren. Het is geen aangename ervaring. Artsen wilden weten hoe ze deze procedure zo patientvriendelijk mogelijk konden aanpakken. Moesten ze hem zo snel mogelijk afraffelen, zodat de patiënt er heviger maar korter onder leed, of konden ze beter langzamer en voorzichtiger te werk gaan? Om die vraag te beantwoorden verzochten Kahneman en Redelmeier 154 patiënten van minuut tot minuut hun pijnniveau aan te geven tijdens hun zakelijke energie vergelijken colonoscopie. Ze gebruikten een schaal van nul tot tien, waarbij nul stond voor helemaal geen pijn en tien voor ondraaglijke pijn. Na de ingreep moesten de patiënten het ‘globale pijnniveau’ beoordelen, wederom op een schaal van nul tot tien. Je zou verwachten dat de globale beoordeling overeen zou komen met een optelsom van de tussentijdse beoordelingen, dus hoe langer de colonoscopie duurt en hoe meer pijn de patiënt ervaart, des te hoger het globale pijnniveau uitvalt. Maar de uitslagen waren heel anders. Net als bij het koudwaterexperiment hing het globale pijnniveau niet af van de duur van de ervaring, maar werd wederom alleen de piek-eind regel toegepast. Eén colonoscopie duurde acht minuten, tijdens het pijnlijkste moment gaf de patiënt zijn pijn een acht en in de laatste minuut was het een zeven. Na het onderzoek gaf deze patiënt zijn globale pijn een 7,5. Een andere colonoscopie duurde vierentwintig minuten. Hierbij kreeg het piekmoment van de pijn ook een acht, maar in de allerlaatste minuut van het onderzoek gaf de patiënt zijn pijn een één. Deze patiënt gaf zijn pijn gedurende het hele onderzoek slechts een 4,5. Het feit dat deze colonoscopie drie keer zo lang duurde en in totaal dus veel meer pijn opleverde, had geen enkele invloed op zijn herinnering. Het verhalende zelf telt onze ervaringen niet bij elkaar op, het middelt ze. Dus wat hebben patiënten liever: een korte, pijnlijke colonoscopie of een lange, voorzichtige? Er is niet één sluitend antwoord op zakelijke energie deze vraag, omdat de patiënt minstens twee verschillende zelven heeft, die verschillende belangen hebben. Als je het aan het ervarende zelf zou vragen, zou dat waarschijnlijk kiezen voor een korte colonoscopie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>